Informatiedag ‘Gedrag als signaal’
Op 8 november 2025 werden meer dan honderdtwintig ouders, familieleden en professionals ontvangen voor de inspirerende informatiedag met het thema ‘Gedrag als signaal’. Tijdens deze dag hebben deelnemers zich verdiept in de vraag wat gedrag ons probeert te vertellen en hoe dit nooit tot één oorzaak herleid kan worden.
Een Holistisch Perspectief op Stress- Regulatie in Gezinnen met Kinderen met een Verstandelijke Beperking
Door middel van drie workshops is gedrag besproken, waarin omgeving en prikkelverwerking, communicatie en wat de behoefte kan zijn aan bod kwamen. De dag bood veel ruimte om met elkaar in
gesprek te gaan, wat leidde tot herkenning in de verhalen, uitdagingen en inzichten.
Kennis over de ondersteuning van onze kinderen is niet vanzelfsprekend en al tijdens de dag zagen we dat nieuwe vragen zich gingen en bleven ontwikkelen en aldus blijkt er behoefte te zijn om meer
kennis op te doen over hoe een kind het best geholpen kan worden in de ontwikkeling.
Hoe de BRUG-studie hierop aansluit
Het is voor ons uitdagend zijn om de signalen van ons kind te herkennen en om ze te ondersteunen bij hun emotieregulatie.
Uit de informatiedag ‘Gedrag als signaal’ kwamen er dan ook veel vragen naar voren vanuit ouders en professionals over het begrijpen van signalen en het vormgeven van ouder-kindinteracties.
Zo bleek er behoefte te zijn aan ondersteuning in de rol van communicatiepartner en in het vroegtijdig herkennen van spanningssignalen.
Het BRUG-onderzoek probeert een antwoord te vinden op deze vragen door op zoek te gaan naar wat ouders nodig hebben bij de extra uitdagingen die komen kijken bij complexe kindprofielen. Zo wordt er
aandacht besteed aan de aangeboren aanleg zoals mogelijk autisme, visuele -en lichamelijke beperkingen. Op deze manier wordt er gekeken naar het grotere plaatje.
Eveneens wordt het sociale netwerk van ouders, hun zelfvertrouwen en diens vroege jeugdervaringen meegenomen, om in kaart te brengen van welke invloed deze zijn op de ondersteuning.
Middels interviews worden perspectieven geinventariseerd over stressherkenning, co-regulatie en de rol van sociale steun.
Dus dat zie je gewoon in zijn lijf, dat ie dan...???
Hij lacht dan niet. Hij kan zich niet focussen op waar die mee bezig is of hij kan niet wachten.’„
Via zelfreflectie komen belangrijke inzichten aan het licht:
Dat ik denk, oh, ik moet nou weer een tandje terug doen. Maar hij houdt daar geen rekening mee, dus ik moet daarin stappen nemen.’„
Door meerdere ouders te spreken over hun ervaringen, is er ook ruimte om van elkaar te leren. Zo ontstaat er een holistisch beeld van stressdynamieken en de samenhang tussen persoonlijke en contextuele factoren.
